Digging Out the Memories

Who would have thought that the silly things I once did in the past can sometimes be useful in the future?
Hindi ko maalala ang kabuuan ng mga pangyayari though only three years had passed.
Siguro nga matagal na panahon na ang three years, it may even seem like a lifetime pa nga.

Back to my first year in high school, pinagawa kami ng aming Values teacher ng isang diary, isang bagay na maging hanggang ngayon ay iniisip kong kalokohan lang, just pure childish nonsense. Kamakailan lang ng huli ko itong mabasa. Hindi ko lubos akalain na minsan pa lang nangyari ang mga nakasulat doon dati.

Anyway, these are some of the entries I found on that diary (in choronological order):

—–

November 19, 2004

Dear Diary,

Nagkabati na kami ni Kimberly, matagal na rin kaming hindi nag-uusap. Sana hindi na kami muling magkagalit ngunit naninibago ako sa kanya.

November 21, 2004

Dear Diary,

Nagreview ako sa Math dahil malapit na ang Quizbee, naghahanda rin ako para sa kinabukasan. Pagkatapos nito, maglalaro na lang ako.

November 25, 2004

Pagkatapos ng lunchbreak namin ay pumunta kami sa Gym para sa Linggo ng mga Aklat. Pagkatapos noon ay nag-uwian na. Naglakad lang kami nila Jym-P, Lyndon, Ma. Cristina, Marites, Mary Grace, Vanessa at Jomar pauwi. Medyo napagod ako doon dahil ang layo ng nilakad namin.

December 9, 2004

Dear Diary,

Yes! Pumasok ako sa Finals, sa Tuesday na lang ulit. Nang uwian na, namasyal kami nila Vanessa, Ma. Cristina, Divine at Jaypee sa Rainforest at naglaro sila ng badminton, hindi kasi ako marunong maglaro nito. Buti na lang, tinuruan nila ako. Gabi na kami umuwi. Pinag-usapan naming bukas ay mamamasyal uli kami.

December 10, 2004

Dear Diary,

Tulad ng napag-usapan namin, pumunta nga kami sa Rainforest pagkatapos ng uwian at ngayon kasama na namin si Jym-P. Naglaro kami sa playground ng monkey bar, sand slide, rope net at iba pa. Naglaro rin kami ng chess ni Jym-P. Nagdala rin si Divine ng camera, kaso walang film. Gabi na nga uli kami nakauwi.

December 14, 2004

Dear Diary,

Espesyal itong araw na ito sa akin. Pagkapasok na pagkapasok ko pa lang sa school, pumunta na kaagad kami sa Gym para sa Local Math Quizbee Finals. Kinakabahan talaga ako. Hindi pumasok si Cherrie Lyn kaya na-disqualified siya. Kami na lang nila Kenneth, Kristina Llorca, Vanessa, Dee Jay, Karl, Roxanne, Jan Bennett at Gracejoy ang nakapag-quizbee. Nanood muna kami sa ng laban ng Second Year tapos kami na ang sumunod. Sa kabuuan ng 10 easy, 5 average at 5 difficult questions, mababa lang ang nakuha ko. Napansin ko ang mga kaklase ko na nanonood sa amin nang patapos na ang Quizbee. 1st ako sa Category B, 2nd si Karl at 3rd si Kenneth. Sana next year, manalo ulit kami.

December 17, 2004

Dear Diary,

Half day lang kami kaya pumunta na lang kami sa tambayan namin para mamasyal at sa mga susunod na araw, wala ng pasok. Yes!

December 19, 2004

Dear Diary,

Tinatamad ako ngayon. Wala akong ibang magawa kundi maglaro ng maglaro ng PS2. Nakakaboring pala kapag wala ang iyong mga kaklase.

December 22, 2004

Dear Diary,

Sana matapos na ang bakasyon!

December 26, 2004

Dear Diary,

Lagi akong bumibisita kay Jym-P ngunit palagi siyang wala, pumunta kasi siya sa Maynila. May nabalitaan ako kagabi tungkol sa Tsunami, buti na lang nasa Pilipinas ako.

January 2, 2005

Dear Diary,

Hindi ako naglaro ngayon, nag-aral na lang ako. Hindi ko pa tapos ang Movie Report sa Filipino. Ayaw pa gumana ng Stop Button ng VCD namin kaya hindi ko maisulat ang cast. Makatulog na nga lang!

January 3, 2005

Dear Diary,

Pasukan nanaman, wala pa ring nagbago sa mga classmates ko. Ganoon pa rin, maingay at hindi gumagawa ng assignments. Hay! Mas okay na sa akin ang ganito kahit maraming projects!

January 5, 2005

Dear Diary,

Dinala ko ang lahat ng paper questionaires namin sa MTAP para sa MTAP Challenge sa January 22, Sabado. Review lang kami nila Kristina Llorca kasama si Ma’am Mercado ngayon. Yes!

January 10, 2005

Dear Diary,

Lunes nanaman! Naiinis talaga ako tuwing Lunes kasi ‘pag Monday, siksikan masyado sa pila papuntang room. Ang init! Matagal pa kaming maghihintay papasok sa room.

January 18, 2005

Dear Diary,

Kanina, nang pumasok ako, naglilinis si Jym-P nang bigla niyang pinindot ang switch ng ilaw. Biglang nagliwanag. May ilaw na! Ang tagal ring walang ilaw at ngayon lang ulit nagkaroon. Hindi kami kanina nag-English nina Kristina Llorca, Karl at Kenneth dahil in-excuse ulit kami ni Ma’am Mercado. Nagreview kami sa 3rd floor at sinabihan pa kami ni Ma’am na magreview ng magreview sa bahay palagi.

January 19, 2005

Dear Diary,

Hindi kami ngayon nag-A.P. dahil sa Math review. Sayang talaga! Tumulong pa man din ako sa report namin ngunit hindi rin ako nakapag-report. Bumili kami ni Kristina Llorca sa labas. Masaya talaga kapag wala kayong ibang gagawin sa school kundi magsaya!

January 20, 2005

Dear Diary,

Kami ay nagpraktis kanina ng pag-receive sa volleyball. Mababa lang ang nakuha ko. Si Vanessa naka-19. Si Jym-P naka-6. Ako, naka-0! Kaya niyo ‘yun!? Nakakainis talaga ngunit okay lang sa akin. Nag-math naman kami e. OK!

—End of Diary—

Sana ganoon pa rin kasaya tulad ng dati, noong nagsisimula pa lang kami. Ngayon, ibang-iba na! Hindi ko alam kung papaano ko sila kakausapin. Iba na talaga! Siguro isa iyan sa dahilan kung bakit ayaw ko pang matapos ang high school. Kapag nagkita kami matapos ang ilang taon, definitely, it will never be the same!

A Close Look To Rizal High School 4

4th Part

2nd Year- Buhay Sophomore

Matagal-tagal na rin, tapos na ang graduation. Mabuti siguro kung tapusin na muna natin ang Kwentong High School bago ako mag-post ng all new entries. Just sit back and read closely!

RJ Building (Rizal Hall)

Second year ang masasabi nating simula ng kasanayan sa high school. Maraming pangyayaring hindi malilimutan. Simula ng pagbabago. Dito simulang makikita ang positibong pagbabago sa kakayahan ng lahat ng mag-aaral at maging sa kanilang capabilities na makisalamuha sa iba.

Ang RJ at Amang Building ang dalawang building na kinasasakupan ng mga nasa ikalawang taon. Kulob kung tutuusin ang dalawang building na ito ngunit hindi natin maipagkakailang masayang manatili dito.

Amang Building

Sa kadahilanang katabi lang ng Gate ng Rizal High School ang Amang Building at tanaw na tanaw ito sa kalsada, madalas kaming manatili dito ng matagal at hinahayaan lang kami ng mga gwardiya. Masarap pumasok ng maaga sa building na ito dahil sa kakaiba nitong aura. Mayroon rin itong maluwang na space sa gitna kung saan kami madalas maglaro ng badminton, dodgeball o volleyball at mag-practice para sa aming mga book presentations. Speaking of which, marami rin kaming hindi malilimutang mga sandali noong second year at ilan na lang sa mga ito ay ang masasayang book presentations, chorale interpretations at dance drama.

Ilan sa mga hindi malilimutang presentations na ito ay ang mga sumusunod:

Shakespearean Plays (Book Presentations) -2nd Grading

Romeo and Juliet – Talents Inc. (Talents.com)
The Tempest – Pentels
A Midsummer Night’s Dream – A capella
King Lear – (I can’t remember the group name)
(And another presentation…)

The Grease (Musical Presentation) -4th Grading

Character’s Parade

I’ve Never Been to Me (Dance Drama Presentation)

Trees (Chorale Interpretation)

Kung tutuusin, sa English subject napapaloob ang lahat ng ito. But these are truly unforgettable.

Other than these presentations, sa second year ko unang nakilala ang ilan sa mga taong hindi ko inakalang magiging kaklase ko pala the next year. Expect the unexpected nga talaga!

RECORDS OF MY EXPERIENCES:

(Please proceed to the next part kung hindi ka maka-connect.)

TEACHERS ENCOUNTERED:

MATH (Intermediate Algebra): Sir Garcia, Ma’am Unida, Ma’am Opena (Tatlong teachers ang na-encounter ko sa Math since magulo ang schedules noon ng mga teachers.)
ENGLISH: Ma’am Ana (Beauty and Brains, one of my favorite teachers. Favorite teacher ni Yorka.)
SCIENCE (Biology): Ma’am Cortiñas (Our adviser and isa sa mga enjoy kasama.)
FILIPINO (Florante at Laura): Ma’am Navas (Strong personality…magaling magturo!)
A.P. (Kasaysayan ng Asya): Sir Noli (Still, wala akong hilig sa A.P.!)
T.L.E. (Computer Ed.): Ma’am Galpa (Isa sa mga pinakamabait na teacher.)
M.A.P.E.H.: Ma’am Angeles (Nice! Mahina talaga ako sa M.A.P.E.H.)

MADALAS NA NILALARO:
Badminton
Dodgeball
Volleyball

SCHOOL HOURS:
7am – 6pm

GROUPS:
Talents.com (Formerly known as Talents Inc.)
Joan Cabangangan, Marielle Dela Cruz, Ma. Christina Batistis, Hazel Honielet Bautista, Jeffren B. Eliang, Mark Christian Bentijaba, Rustan Manalad, Trixcia Marie Alonzo (Talents.com Only), Paul Sancho (Former Member)

Pentels
Cyrille Ann Cruz, Kimberly P. Barrera, Villarica D. Manuel, Jym-P G. Mejia, Joseph Alvendia, Alyssa Encina, Ulysses Nombrefia, Brenrich Pasion, Paul Sancho (Former Member)

Acapellas
Zoanne Mae Tumang, Joanna Manalad, Dave Patrick P. San Juan, John G. Ceromines, Michelle Masanque, Roland

OTHERS
Isis Bernadette Cabuling, Ma. Cristina Damagan, Roxanne Dela Cruz, Gilian Santos, Nadine Ochoa

**Next Part: Junior**

**To be continued**

The Fireflies’ Farewell to the Sky…

Life is a series of hellos and goodbyes.
It is a never-ending cycle.
It is a general truth.
It is not just my opinion.

“We have all been through it. The long hard weeks of unrelenting study, sometimes through entire nights, boosted by the false power of caffeine. An endless punishing, soul sapping pace.”

-Freddie Chong

April 5, 2008
Saturday

It seemed like I was playing the piano. I can hear soothing sounds coming far behind the keys I press. First it was lively. Just then, it became serious. Afterwards, I just found out, that the melody of the harmonious sounds I hear was then too sad for me to understand.

It seemed like I was beating the drums. Every beat made the crowd shout with overflowing joy. Just then, silence was the only thing I hear. I kept on playing, but the solid sounds from the drum couldn’t break the silence anymore. It just couldn’t and I don’t know why.

It seemed like I was blowing the trumpet. How remarkable I played caught everyone’s attention. The tune was very playful I can’t forget it. Just then, the trumpet couldn’t produce a single sound anymore. I blew it as hard as I can. Still, there was no sound coming out and I still don’t know why.

It seemed like I was playing the flute. The peaceful and pleasant piece I played reminded me of something I would never forget. Just then, the flute broke into smithereens and I don’t want to know why.

It seemed like I was playing the violin. How passionate I played it made time stood still. But then, I stroke the string too hard. It messed up the piece I’m playing. I just don’t get it. I am always messing things up.

It seemed like I was singing a song. Everyone listened. And then, they sang along with me. Alas! I never made a single mistake or so I’ve thought. They’ve changed the words. I couldn’t keep up with them. I stopped singing.

The playing of the piano and the beating of the drum are like the good and bad times we had, everything we’ve been through. The blowing of the trumpet is like the fun and games we’ve shared and all of the laughters. After playing, we would sit down the grass and talk for a while. It is like the playing of the flute. After the games and all the talking, we would go home and do our projects and assignments in school. Well, some do. The sleepless nights are like the stroking of the violin. The singing of the song is the changes that took place, everything had changed so suddenly. Time can do almost anything.

But hey! It was just my imagination. Just like what I always say; perhaps I’m wrong, maybe I’m not.

On the night of our farewell party, shooting stars can be seen on the sky. What a pleasant sight! I can’t help but think maybe it means something. After a few days, or weeks, or months, or even years, we’ll see each other again. How would they react if they see me? I’m sure it would have been different. But I don’t mind! Things just go the way they should be. I won’t say goodbye. Until we meet again… So long!

A Sling to the Silver Moon

I have never thought of tomorrow…
For tomorrow’s just a day…
Pretty soon that’s where I’ll be…
For sure…

I have waited for something better…
Just then, I realized…
That thing I kept on waiting for isn’t good at all…
And that it will never come…

Maaaring ito na ang maging huling beses na babanggitin ko ang mga bagay na ito…
Dahil ako mismo’y sawa na sa pagbabanggit sa mga problemang ito…

Katatapos pa lang ng graduation ng Batch A this morning and so as ng Batch B…
Nakakapagod pa lang gumising ng maaga and mag-attend sa mga ganitong bagay…
Akala ko’y masaya kapag ganoon…
Hindi pala…

Everytime na aakyat ako sa stage…
I feel small…
Honor student nga raw ako…
May special rights pa nga kami…
Oo’t marami akong natanggap na compliments…
Pero patuloy itong nagpapaalala sa akin ng mga bagay na hindi ko nagawa…
Nakakalungkot…

Ito’y hindi lang dahil sa nakakapagod umakyat ng stage…
Hindi lang dahil sa magtatapos na ang buhay ko bilang isang high school student…
Hindi lang dahil nakakahiya…
Maaaring higit pa doon…

I’m very tired…
I want to sleep…
To recover my strength…
But I can’t…

After the sleepless nights…
And the endless race with the ceaseless flow of time…
That made me weak each day…
I just can’t sleep…

Everytime I close my eyes…
I feel sad…
I can feel something I had felt before…
Certain things I don’t want to feel…
Nor see…
Nor hear…
Nor speak of…
Nor remember…

Tama pala ako…
Walang masayang pagtatapos…
Matagal na akong naniniwala roon…
Pero patuloy akong umaasang hindi magiging malungkot ang pagtatapos na ito…
Pero ganoon talaga…

Tapos na ang masasayang araw…
Bye na kay Rizal High…
Bye na sa mga klasmeyts ko…
Bye na sa mga teachers…
Bye na sa lahat…

Pero alam mo?
Napakaganda ng pangyayari kanina…
‘Yung saglit na iyon…
Kung kailan bumabagsak ang mga dahon ng mga puno sa labas ng RHS Gymnasium…
Walang spring sa Pilipinas…
Pero spring ang lagay ng mga puno…

Pero alam mo rin ba?
Kapag pagmamasdan mo ring mabuti ang mga bumabagsak na dahon…
Minsan mapagkakamalan mong autumn na…
Muli, walang autumn sa Pilipinas…
Pero parang autumn ang lagay ng mga puno…

This time…
Siguro…
Wala ng crossroads…
Wala ng aasa…
Wala ng maghihintay…
At higit sa lahat…
Wala ng drama…

Cheer up!
Naturingang graduation…
Ang lungkot ko…
I should save my tears sa mas mahalagang bagay…

‘Yun lang!